Lokalizacja: Strona główna >> Opera - historia i informacje >> Caludio Monteverdi
Caludio Monteverdi
26 XI 1643 r. w Wenecji zmarł Claudio Monteverdi który był pierwszym wielkim odnowicielem zachodniej muzyki oraz genialnym twórcą licznych wielkich oper. Był on jednym z wielkich twórców, bez których nie byłaby opera tym czym jest . kompozytor ów zasadniczo operę zreformował - podniósł znaczenie solowych partii w niespotykanym dotąd stopniu. Silniej niż jego poprzednicy odzwierciedlał on w śpiewanych partiach „deklamowany dramatyzm”. Jego muzyka podkreślała wyraźniej niż u pozostałych kompozytorów wszystkie dziejące się na scenie wydarzenia za pomocą zmieniającej się barwy dźwięku i ilustruje doznania osób które występują w drodze zastosowania techniki motywów nawiązującej do wspomnień. Z recytatywnego nurtu wyodrębniły się zalążki arii za do akcji na scenie włączone zostały chóry i tańce. Do prawykonania tej pierwszej opery Monteverdi włączył chóry i tańce.
Do prawykonania jego pierwszej opery „Orfeusz” według libretta Aleksandro Striggio doszło jeszcze w czasie działalności na dworze w Mantui 24 II 1607 r. już ten utwór zawarł wiele rozmaitych nowinek muzyczno-dramatycznych i wyróżniał się przez dokładne dane dotyczące obsadzenia orkierstry. Na prapremierze w roli tytułowej wystąpił g. Magli, uczeń kompozytora Giulio Cacciniego.
Z okazji wesela księcia Mantui Franciszka II z Małgorzatą sabaudzką Monteverdi skomponował operę L’Arianna wystawioną 28 V 1608 z której zachował się jedyny muzyczny fragment „Lament Ariadny”.
Na weselne uroczystości weselne swego księcia w Mantui Monteverdi napisał również „Ballo delle ingrate” na wzór francuskiego „Balet de cour”. W przedstawieniu premierowym wziął udział jako tancerz książęcy narzeczony wraz ze świtą. Po śmierci księcia Gonzagi w 1612 r. i podróżach do rodzinnego miasta Cremony zrezygnował on ze stanowiska i w 1613 r. przyjął zaszczytną nominację na kapelmistrza przy bazylice San Marco (św. Marka) w Wenecji, co wielkie miało znaczenie dla jego dalszej twórczości. Swoimi trzema ostatnimi dziełami Monteverdi dokończył reformę opery, doprowadził szkołę wenecką do najwyższego rozkwitu oraz przygotował grunt dla dalszego rozwoju barokowej opery od jej francuskich form do Haendla. Opera ta wystawiona została w karnawale roku 1624 w domu hrabiego Monceniego w Wenecji. „Powrót ulissesa” napisał w 1640 r., zaś w 1642 r. „Koronacja Poppei”.